Enge beestjes

Enge beestjes

Eigenlijk hadden we een postje willen schrijven over alle lekkere vruchten die we hier hebben en dagelijks eten. Wat een leven! Fruit in overvloed, zonneschijn en een veranda waar je bij zonsondergang lekker kunt gaan zitten met een goed glas wijn. Hmmm, niks hoor. Fruit, ja; zonneschijn, ja; veranda, ook ja… Romantisch? Nee, niet echt. Tenzij je onder een muggennet gaat zitten.

Toegeven, we houden van de warmte (als het niet te bar is). We genieten ook van de ruimte op de veranda. Het is een heerlijke plek voor de kinderen om te spelen. Maar het wordt lastiger als je rekening moet houden met de enge beestjes. Overdag zijn er de tijgermuggen en ’s nachts de soort muggen die eventueel Malaria kunnen overbrengen. Dan zijn er de spinnen! Nephilingis lividaOp dit moment is onze veranda het huis van een joekel. Haar beet, zo is ons verteld, is net zo pijnlijk als een steek van een schorpioen (ja, die hebben we hier ook). Onze verhouding met de spin is er één van haat/liefde. Ze houdt de vliegende stekers enigszins in toom en dus laten we haar zitten.

Een ander naar beestje is de zandvlo. Dit beestje kruipt ongemerkt onder je huid en begint daar lekker te nestelen terwijl het zich voed met je bloed. De kinderen hebben er al meerdere gehad en afgelopen week was Jurgen aan de beurt. Twee van die ‘schatjes’ hadden zich in zijn kleine teen geboord. Het beste is om het beestje met het eierzakje nog intact weg te halen. Simpelweg er met een naald inprikken is een slecht idee, dan gaat het eierzakje kapot en wordt het een vieze boel. Zachtje rondom het zakje de huid open snijden werkt het best. Het lukte Jurgen bij de eerste prima maar dee tweede ging kapot. Uiteindelijk kwam ook de tweede er goed uit. Elke dag weer een kans om iets nieuws te leren. Met de eierezak nog aan de zandvlo gehecht gaf het de kinderen een unieke kand om het te onderzoeken onder de mini-microscoop. Wel lastig want de zandvlo bewoog omdat het zich van het licht probeerde weg te draaien.

Hier wonen heeft wat nieuwe dingen ontdekken absoluut zijn voordelen. Of je die dingen ook écht wilt ontdekken is weer een heel andere vraag.

Voor de liefhebber, het beestje op video:

Hieronder hebben we wat foto’s van dit spektakel.
PAS OP! DE FOTO’S ZIJN GRAFISCH. JA, ER IS BLOED TE ZIEN.
Alleen naar beneden scrollen als je er zeker van bent.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Epoxy is mijn vriend

Epoxy is mijn vriend

Problemen met de auto zijn niet vreemd als je reist op de wegen van Madagaskar, met alle stenen, kuilen en bulten.

We hebben Kerst en nieuw jaar gevierd in Mantasoa. Een mooie plaats in de buurt van Antananarivo… Een ‘kleine’ 16 uur rijden vanaf ons huis. Voordat je aan zo’n reis begint doe je natuurlijk eerst een grote controle van je auto. Vloeistoffen waren allemaal in orde en er waren geen zichtbare losse onderdelen. De auto deed het prima en we hebben een heerlijke tijd in Mantasoa gehad.

Toen, op de terugweg, ongeveer 30 kilometer van een grote stad, brak de ophangbalk van de radiateur. De radiateur zakte naar beneden en de slangen kwamen los. De stang moest gelast worden dus we gingen snel door naar de garage. Dat hadden we gedacht. Een paar honderd meter verderop deed de koppeling het niet meer. De slang van de koppelingsvloeistof was lek en daardoor hadden we geen druk. We waren in staat om de auto in zijn derde versnelling te rammen en met een slakken gangetje vervolgde we onze weg. De reparaties duurde vier uur. Niet in de laatste plaats vanwege de slagregens die het voor de monteurs ondoenlijk maakte.

Om vier uur ’s middags vervolgde we onze weg om uiteindelijk om 19:30 aan te komen bij onze favoriete tussenstop. Een reis van totaal 15 uur. Lekker even uitrusten met aardige mensen om ons heen, ja, dat is fijn. Uitrusten? Niks hoor. De radiateur was weer lek. Dit keer repareren we het zelf. Epoxy lijm is de vriend van alle auto eigenaren op Madagaskar.

Ik heb besloten om het als hobby te gaan zien. Op die manier hoef ik me niet zo te ergeren. Bovendien, het stelt me in staat om het vak van monteur te leren. Dat is toch wel nuttig voor een zendeling… net zoals het vak electrciën, loodgieter, timmerman, wegwerker, en allerlei andere vakken.

Het grote huis

Het grote huis

Building the Trano-be, Madagascar Een jaar geleden, op een donderdagochtend, vertelde Jurgen de bijbelverhalen aan de koning van Tsiombivohitra. Er was nog een man aanwezig, een oudere man. Zijn naam is iaban’i Roly. Jurgen kende hem niet. De weken daar op was iaban’i Roly verschillende keren aanwezig. Na wat gesprekjes kwam Jurgen er achter dat hij een voorname man uit ons eigen dorp is. Waarom woonde hij dan niet in Maroamboka? Iaban’i Roly liet een nieuw groot huis bouwen (Trano-be) en zolang die nog niet klaar was woonde hij elders.

Toen kwam de vraag wanneer Jurgen de verhalen in Maroamboka zelf zou vertellen, daar woont hij toch? Nadat Jurgen uitgelegd had dat we in de verschillende dorpen hadden belooft om terug te komen en dat we die belofte eerst moesten inwilligen, kwamen Jurgen en Iaban’i Roly tot de afspraak dat, als zijn huis klaar zou zijn, Jurgen óók in Maroamboka zou beginnen.

Het huis is klaar! Jurgen ging even op bezoek en trof iaban’i Roly’s vrouw aan die zei dat ze hem naar ons toe zou sturen. Iaban’i Roly kwam gister om te horen wat Jurgen’s plannen zijn. Afgesproken is dat Jurgen, na de Kerst, op de donderdagochtenden bij hem in huis de verhalen komt vertellen. Iaban’i Roly wilde het graag op donderdag omdat dan veel mensen niet werken en kunnen komen luisteren.

Building a trano-be, MadagascarHet is een interessante afspraak. Niet alleen is iaban’i Roly één van de koningen in Maroamboka, daarnaast is hij ook één van de voornaamste toverdokters in ons gebied. Samen met een ‘collega’ toverdokters trekt hij klanten vanuit de verre omtrek. Er komen zelfs mensen uit de hoofdstad om gebruik te maken van zijn diensten. Ze hopen speciale ‘zegens’ of andere zaken te ontvangen. Zaken, waarin alleen hij kan voorzien. Iaban’i Roly is een gevreesd man onder de Malagasy. Ondanks dat de verhalen zich duidelijk uitlaten over de praktijken van de toverdokters, verwacht Jurgen niet veel problemen. Jurgen komt op uitnodiging van iaban’i Roly. Een uitnodiging die hij niet aan zijn neus voorbij laat gaan.

Nieuwsbrief november

Nieuwsbrief november

Onze nieuwsbrief voor november 2019 is weer geschreven met de volgende onderwerpen:

  • Het werk in de dorpen
  • Vertaalwerk en verder…
  • Ons gezin
  • Op verlof
  • Gebeds/dankpunten

Lees de nieuwsbrief online

Of download hem hier.

Aanmelden voor de nieuwsbrief kan hier

.

Onze favoriete tussenstop

Onze favoriete tussenstop

Drie keer per jaar reizen we naar de hoofdstad Antananarivo. Toen we pas in Maroamboka woonde ondernam Jurgen deze reis maandelijks. Een reis die, als alles mee zit, te doen is in 16 uur. In de hoofdstad ontmoeten we vrienden, halen we ons hart op in onze kerk hier op Madagaskar en kunnen we de nodige administratieve zaken (zoals visa, auto en motor papieren en geldzaken) regelen.

Het is een vermoeiende reis. We combineren de reis dan ook het liefst met een tussenstop in Ranomafana. Dit is een toeristisch dorp middenin het gelijknamige nationale park. We zien er altijd weer naar uit om daar even twee of drie dagen te blijven als vorens door te reizen naar Tana.

Natuurlijk zijn er in een plaats als Ranomafana luxe hotels en restaurants. Deze hotels moeten het vooral hebben van het toerisme. Wij verblijven het liefst in een eenvoudig hotel die wat betreft prijs ook voor de Malagasy toereikend is. Hotel La Palmeraie is zo’n hotel… Het is ons plekkie. Maman’i Kano is de eigenares en kent ons goed. We zijn altijd welkom en worden dan ook met veel blijdschap ontavngen. De kamers zijn eenvoudig maar, niet onbelangrijk, schoon! Wij hebben altijd twee kamers waar we totaal 60.000 Ariary (ongeveer € 15,–) per nacht voor betalen. Het toilet en de douche (met warm water) delen we met andere gasten. Dat is niet erg want het wordt elke dag meerdere keren schoon gemaakt.

We plannen meestal een paar dagen. Van Maandag tot Donderdag. We vertrekken op Maandag en komen dan ’s middags aan. Dinsdags doen we niet veel. De kinderen gaan meestal even het dorp in of naar een riviertje om te spelen. Op woensdag gaan we wel eens naar het thermale bad. Dit bad wordt wekelijks op dinsdag schoon gemaakt dus woensdag is de dag om te gaan. Voor ons kost het maar 1.000 Ariary (ongeveer € 0,25) per persoon omdat we op Madagascar wonen. Voor toeristen is het iets duurder (5.000 Ariary, ongeveer € 1.25). Op donderdag vertrekken we rond 05:00 ’s ochtens om dan ’s avonds in Tana aan te komen. Op deze manier houden we het reizen een beetje rustig en leuk.

We plaatsen hieronder wat foto’s van Hotel La Palmeraie.
Er zijn kamers beschikbaar met een eigen douche en toilet en de kamers variëren van groot to klein.
De prijzen beginnen bij 30.000 Ariary (ongeveer € 7,50) met de ‘duurste’ kamer voor 60.000 Ariary per nacht.
Telefoon nummer: +261 34 45 940 88
Locatie Openstreet Maps: Maroamboka, Madagaskar-21.25822/47.45392 – OpenstreetMaps
Locatie Openstreet Maps: Maroamboka, Madagaskar21°15’29.4″S 47°27’15.2″E – Google Maps