Lieve broeders, zusters en vrienden,

We zijn ons alweer aan het voorbereiden ons vertrek terug naar Madagaskar.

De maanden in Nederland zijn snel gegaan. Het was geen normaal verlof maar een speciaal verlof vanwege familie omstandigheden. Dat klinkt heel spannend maar het komt er in ons geval op neer dat de examens van onze oudste zoon en het deel examen van onze tweede dochter, geschaard worden onder ‘familie omstandigheden.’

De examens

De examens zijn achter de rug. De kinderen zijn met vlag en wimpel geslaagd. Het was wel wat vreemd want de kinderen die gewoon naar school gaan hadden de examens al achter de rug en bij velen hing de vlag met tas al uit. Maar omdat onze kinderen thuisonderwijs krijgen moeten ze naast de schriftelijke examens ook voor alle vakken nog mondelinge examens doen. Pas daarna kon bij ons de vlag uit… En konden de kinderen aan iedereen uitleggen dat dit niet was vanwege een herexamen maar omdat ze nog een paar weekjes langer bezig waren.

Allebei geslaagd met heel goede resultaten… Maar ja, niet even in beeld willen hè!

We hadden augustus ook ingepland om in Nederland te zijn omdat deze maand gebruikt kan worden voor eventuele herexamens. Maar zoals gezegd was dit niet nodig en hadden we dus lekker een paar weekjes de tijd om echt even vakantie te vieren met elkaar. Superleuk natuurlijk! Ook onze oudste dochter was naar Oudewater gekomen om de zomervakantie bij ons door te brengen. Het was weer ouderwets druk en gezellig in huize Hofmann.

Kort maar bondig

Ondanks dat we dit keer wat korter in Nederland waren hebben we toch veel mogen doen. Ik, Jurgen, ben bij diverse kerken geweest om te vertellen over ons werk en/of om de woordverkondiging te verzorgen. We voelen ons bevoorrecht om een heel diverse achterban te hebben. Ik zeg wel eens voor de grap dat ze in de ene kerk aan de lampenkappen hangen en slingerend de Heer prijzen, terwijl we in de andere kerk keurig gekleed Psalmen mogen zingen. Die veelkleurigheid is een groot goed en laat zien wie onze God is!

Als gezin hebben we de familie en onze vrienden bezocht en mochten we de pasgeboren kindjes van Jurgen’ s neven even vasthouden.

Natuurlijk hebben we van het heerlijke weer genoten. In Oudewater zitten we op een steenworp afstand van de IJssel dus de tijdens de warmste dagen konden de kinderen een heerlijke duik nemen in het koele water. Op het moment van schrijven vertrekt onze jongste net richting diezelfde IJssel maar nu gewapend met een hengel en brood.

Vertalen en werk

Tussen alle bedrijvigheid door heb ik ook nog kunnen werken aan het vertaalwerk. Genesis 1-11 is nu klaar om getest te worden. Hopelijk lukt het onze vertaler, Menja, om de overige hoofdstukken ook binnenkort aan te leveren.

Tijdens ons verblijf in Nederland heeft ons huis in het dorp gediend als onderkomen voor een groep Malagasy zendelingen. Onze vrienden, Sylvestre en Fanja, vroegen of ze het huis mochten gebruiken. Nou, geweldig natuurlijk! Sylvestre heeft de sleutel en we vertrouwen hem en zijn vrouw volledig. Hoe mooi is het toch als dit soort acties steeds minder afhankelijk worden van onze aanwezigheid. Daar kunnen we de Heer voor danken.

Thuisonderwijs

Zoals gezegd gaan we weer naar Madagaskar en daar zullen de kinderen weer volledig les krijgen van Katja (en een paar vakken van mij). Thuisonderwijs is een enorme zegen en als we naar onze kinderen kijken zien we inmiddels ook de mooie vruchten er van. Toch zult u misschien wel gemerkt hebben dat thuisonderwijs een onderwerp van discussie is in Nederland.

Voor ons is er niet zo veel aan de hand want wij gaan weer naar Madagaskar. Maar voor zo’n 2860 andere Nederlandse kinderen wordt het komende jaar spannend. In april 2026 heeft de hoge raad namelijk in een uitspraak gezegd dat Kinderen in principe altijd naar school moeten. Hoe werkt het dan? Als iemand thuisonderwijs wil geven aan zijn of haar kind dan moet die persoon een beroep doen op vrijstelling. Die vrijstelling komt tot stand als de ouders geen school in hun omgeving kunnen vinden die bij hun levensovertuiging past. Dat klinkt niet leuk maar dat is nu eenmaal de weg die bewandelt moet worden in Nederland.

Ook wij doen elke keer als we in Nederland zijn een beroep op die vrijstelling want dat is de legale weg om te bewandelen. Nu heeft de hoge raad gezegd dat als er een openbare school in de buurt is, het kind daar heen moet. Er wordt niet gekeken hoe goed die Thuisonderwezen kinderen het doen (en die doen het over het algemeen zeer goed). Nee hoor, zoals het er nu voor staat moeten al die kinderen volgend jaar gewoon in de schoolbanken.

Waarom noem ik dit? Omdat wij na 18 jaar thuisonderwijs hebben gezien hoe fantastisch dit werkt. Veel kinderen passen nu eenmaal niet lekker in het schoolsysteem maar ze doen het prima als ze thuis les krijgen. Maatwerk wordt dat ook wel genoemd. Als wij straks in 2028 wederom vanwege examens terugkomen hopen we gewoon dat we die maanden in Nederland door mogen gaan met het les geven aan onze eigen kinderen.

We willen dit gewoon even bij jullie neerleggen omdat het een grote zorg is voor heel veel gezinnen in Nederland. Zelf heb ik tijdens dit verlof diverse interviews afgelegd over dit onderwerp. Die aandacht mag er best zijn en we willen u ook vragen om dit onderwerp in uw gebeden mee te nemen.

Wilt u horen hoe wij in het thuisonderwijs zijn gerold? Dan kunt u even de video hieronder bekijken:

Nog even een korte uitleg

Het is u misschien opgevallen dat we de namen van de kinderen niet meer noemen. Dat is op hun eigen verzoek. Ze worden ouder en willen bewust omgaan met het openbaar maken van hun naam. Met name vanwege social media zijn ze daar heel voorzichtig mee. Uiteraard willen we daar gehoor aan geven.

Heel erg bedankt!

Nou goed, de nieuwsbrief is iets korter dan anders. Een volgende keer hopen we hem weer te versturen vanaf Madagaskar. Morgen, 08 september, komt David ons ophalen om ons vervolgens naar Schiphol te brengen. We vertrekken maar met z’n vijven. Onze oudste dochter is weer begonnen aan de universiteit en onze oudste zoon zit momenteel bij vrienden in Kansas, Amerika. Hij komt in november weer naar Nederland en zal dan een paar weekjes bij zijn zus verblijven om vervolgens door te reizen naar Madagaskar.

We willen jullie allemaal van harte bedanken voor jullie gebeden, betrokkenheid en lieve kaartjes! We hebben een heerlijk tijd gehad en hopen samen met u de komende periode weer te gaan zien wat God allemaal doet onder de mensen op Madagaskar.

Tot slot

Als we terugkijken op alles wat we hier mogen ondernemen, dan wordt één ding heel duidelijk: God is trouw. In alles!

We kunnen plannen maken, maar het is de Heer die het werk leidt. En we zijn dankbaar dat we het samen met jullie mogen doen—met jullie gebed, jullie betrokkenheid, ondersteuning, en bemoedigingen. Laten we samen blijven vertrouwen op Hem. Want, God is goed—altijd. En altijd—God is goed.

Dank jullie wel.

Katja & Jurgen
en de kinderen Hofmann.

Gebeds en dankpunten

Dankbaar zijn we, omdat:

1. we een grote en machtige God dienen;
2. de lokale christenen in en rond Maroamboka zelfstandig dingen organiseren;
3. we een mooi verlof hebben gehad;
4. de examens van de kinderen supergoed gegaan zijn.
5. Katja de kinderen zo ontzettend goed heeft voorbereidt.

Bidt voor/dat:

1. onze financiële stand weer op peil komt;
2. het vertaalwerk en verspreiding;
3. het vertaalwerk van het boek Genesis;
4. thuisonderwijs als volwaardige leerweg gezien mag gaan worden;